كتاب اللّه و قرآن موجود نقل مىشود موجب وثوق به قرآن موجود مىگردد ، زيرا حجيت اعم از تحريف و عدم آنست براى اينكه ممكن است آنچه ساقط شده مخل به حجيت قرآن نباشد بطورى كه نشود به آن استدلال نمود . 5 - اهتمام پيغمبر اسلام ( صلّى اللّه عليه و آله ) و امت مسلمان در حفظ قرآن در عصر پيغمبر ( صلّى اللّه عليه و آله ) و همينطور در زمانهاى متأخر و ضبط آن عادتا مانع از حصول خلل و نقص در قرآن مجيد مىشود . در جواب اين استدلال نيز گفته مىشود : بسيارى از احكام اسلام كه محل ابتلاى مسلمانان بود در هر روزى چندين بار به آنها عمل مىشد و انگيزه‌هاى زيادى براى حفظ آنها بود در عين حال از بين رفته و يا محل اختلاف گشته است چنانچه در اذان كه روزى چندين بار به گوش مردها و زنها و كودكان مىرسد ، طائفه شيعه معتقدند جمله « حىّ على خير العمل » جزء اذان و اقامه مىباشد و طائفه سنى پس از آنكه تعليم و تعلم در بين آنها شايع شده بر خلاف مذهب شيعه اجماع كرده‌اند . و نيز مانند وضو با اينكه از اوايل بعثت كه نماز تشريع شد شرطيت وضو هم تشريع شد و نيز وضو براى غايات ديگرى مستحب شد و ياران آن حضرت وضوى پيغمبر خود را مشاهده مىكردند ولى در اجزاء و شرايط آن اختلاف شده است و بدين منوالست چيزهاى ديگر از احكام مورد ابتلاء . اين ادله كه براى تحريف و يا عدم تحريف قرآن ذكر گشت همانطور كه گفتيم خالى از مناقشه نبود ولى خوشبختانه اين بحث بحثى است علمى صرف و كوچكترين اثر عملى بر آن بار نيست زيرا همه به حجيت و قرآنيت قرآن موجود قائلند بنابر اين جايى براى بسط كلام در اين بحث نيست و بهتر آنست كه قرآنيت اين قرآن موجود را مورد بحث قرار داده و براى اثبات آن به ذكر ادله قاطع بپردازيم . دليلهاى حجيت قرآن و قرآنيت آن عمده دليلى كه در عنوان مذكور مىتوان ذكر كرد عبارتست از سيره قطعى و عملى مسلمانان كه از عصر جمع قرآن تا زمان ما موجود است كه احدى در آن شك ننموده و به وسوسه نيفتاده است و امامان معصوم ما ( عليهم الصلاة و السلام ) هميشه براى مطلب خود به قرآن استدلال مىكردند و نيز طريق استدلال به قرآن را براى ياران خود مىآموختند . چنانچه